pl | en

aktualności

5.10.2018 – wkrótce likwidacja prawa użytkowania wieczystego gruntów.

W dniu 5 października 2018 r. weszła w życie ustawa o przekształceniu prawa użytkowania wieczystego gruntów zabudowanych na cele mieszkaniowe w prawo własności tych gruntów, która dokonuje tego przekształcenia z dniem 1 stycznia 2019 r.

Przepisy ustawy dotyczą nieruchomości zabudowanych wyłącznie budynkami mieszkalnymi jednorodzinnymi lub wielorodzinnymi, w których co najmniej połowę liczby lokali stanowią lokale mieszkalne.

Tak powstałe prawo własności będzie ujawniane w księdze wieczystej oraz ewidencji gruntów i budynków na podstawie zaświadczenia wydawanego m.in. przez starostę, wójta (burmistrza, prezydenta miasta), zarząd powiatu albo zarząd województwa. Zaświadczenie będzie wydane na wniosek właściciela w terminie 4 miesięcy od dnia otrzymania wniosku, a w przypadku braku wniosku – z urzędu nie później niż w terminie 12 miesięcy od dnia przekształcenia.

Zaświadczenie zawierać będzie m.in. informację o wysokości rocznej opłaty z tytułu przekształcenia, którą nowy właściciel gruntu zobowiązany będzie ponosić na rzecz właściciela dotychczasowego przez okres 20 lat (licząc od dnia przekształcenia), w wysokości równej opłacie rocznej z tytułu użytkowania wieczystego, która obowiązywałaby w dniu przekształcenia. Opłata może podlegać waloryzacji nie częściej niż raz na 3 lata. Nowy właściciel gruntu w każdym czasie trwania obowiązku wnoszenia tej opłaty będzie jednakże miał możliwość jednorazowego jej wniesienia w kwocie pozostającej do spłaty, zgłaszając taki zamiar właściwemu organowi.

Ustawa zwalnia jednocześnie z obowiązku uiszczania opłaty „przekształceniowej” m.in. osoby fizyczne (lub ich spadkobierców), które użytkowanie wieczyste uzyskały na podstawie tzw. Dekretu Bieruta lub w zamian za wywłaszczenie lub przejęcie nieruchomości gruntowej na rzecz Skarbu Państwa przed dniem 5 grudnia 1990 r. na innej podstawie prawnej. Przepisy ustawy przewidują również szereg bonifikat od opłaty z tytułu przekształcenia, zarówno w przypadku opłaty rocznej, jak i jednorazowej.

31.08.2018 – Właściwa reprezentacja inwestora warunkiem koniecznym dla powstania jego solidarnej odpowiedzialności za zapłatę wynagrodzenia podwykonawcy.

W wyroku z dnia 31.08.2018 r. (I CSK 548/17) Sąd Najwyższy poruszył ważną z punktu widzenia praktyki budowlanej kwestię sposobu reprezentacji inwestora w kontekście powstania jego solidarnej odpowiedzialności za zapłatę wynagrodzenia przysługującego podwykonawcy od wykonawcy (generalnego wykonawcy).

Wyrok dotyczy wykładni art. 6471 K.c., według którego inwestor ponosi wraz ze swoim bezpośrednim wykonawcą, zawierającym umowę z podwykonawcą, solidarną odpowiedzialność za zapłatę wynagrodzenia za roboty budowlane wykonane przez podwykonawcę. Inwestor odpowiada za zapłatę w taki sam sposób jak wykonawca, z którym podwykonawca związany jest umową o podwykonawstwo, a więc w tych samych granicach co do wysokości należności i związany jest terminem zapłaty, tak jak zostało ustalone w umowie łączącej wykonawcę z podwykonawcą. Warunkiem powstania solidarnej odpowiedzialności jest wyrażenie przez inwestora zgody na umowę z podwykonawcą, przy czym w orzecznictwie ukształtował się pogląd, zgodnie z którym zgoda taka może być wyrażona także w sposób dorozumiany, a więc np. poprzez tolerowanie obecności podwykonawcy na placu budowy, dokonywanie wpisów w jego dzienniku budowy, odbieranie wykonanych przez niego robót oraz dokonywanie przez niego innych czynności.

W interesie podwykonawcy, który chce skorzystać z powyższej ochrony, jest więc zadbanie o uzyskanie zgody inwestora na nawiązanie umowy, na podstawie której wykonuje roboty budowlane. Jeśli zgoda ta przyjmuje postać zachowania konkludentnego, podwykonawca winien zatem zadbać o to, aby inwestor posiadł pozytywną wiedzę o istotnych postanowieniach zatwierdzanej umowy. I tej właśnie kwestii dotyczy wspomniany wyrok Sądu Najwyższego z dnia 31.08.2018 r.

Sąd Najwyższy zwrócił mianowicie uwagę na to, że w przypadku, gdy inwestor nie działa na inwestycji osobiście, lecz za pośrednictwem osoby trzeciej, ewentualna zgoda inwestora na zawarcie umowy z podwykonawcą – zwłaszcza zgoda konkludentna – może być wyrażona wyłącznie przez prawidłowo umocowanego pełnomocnika. Jeśli osoba występująca w imieniu inwestora takiego umocowania nie ma, po stronie inwestora nie powstanie solidarna odpowiedzialność za zapłatę wynagrodzenia podwykonawcy.

Sąd Najwyższy wyjaśnił, że uprawnienia podwykonawcy wobec inwestora muszą być dopełnione aktami staranności podwykonawcy, gdyż przepisy te mają charakter gwarancyjny dla obu stron, także dla inwestora. Podwykonawca, który sam przecież jest profesjonalistą, musi więc mieć świadomość tego, kto jest inwestorem i kto jest uprawniony do działania w jego imieniu. W przeciwnym wypadku naraża się na ryzyko tego, że nie będzie mógł domagać się zapłaty wynagrodzenia od inwestora np. w przypadku niewypłacalności swojego bezpośredniego kontrahenta (wykonawcy).

Warto przy tym podkreślić, że wyrok dotyczy wykładni art. 6471 K.c. w brzmieniu obowiązującym przed ważną nowelizacją z dnia 7.04.2017 r., która weszła w życie z dniem 1.06.2017 r. Zgodnie z obecnym unormowaniem, które ma zastosowanie do umów zawieranych od dnia wejścia w życie noweli, inwestor odpowiada solidarnie z wykonawcą (generalnym wykonawcą) za zapłatę wynagrodzenia należnego podwykonawcy z tytułu wykonanych przez niego robót budowlanych, których szczegółowy przedmiot został zgłoszony inwestorowi przez wykonawcę lub podwykonawcę przed przystąpieniem do wykonywania tych robót, chyba że w ciągu trzydziestu dni od dnia doręczenia inwestorowi zgłoszenia inwestor złożył podwykonawcy i wykonawcy sprzeciw wobec wykonywania tych robót przez podwykonawcę. Co istotne, zgłoszenie oraz sprzeciw wymagają od tej pory zachowania formy pisemnej pod rygorem nieważności.

13.08.2018 – Uchwała Sądu Najwyższego w sprawie dowodów zabranych w trakcie kontroli operacyjnej

Sąd Najwyższy w uchwale z dnia 28.06.2018 r. (I KZP 4/18), wydanej na gruncie wykładni art. 168b k.p.k., ograniczył uprawnienia organów ścigania do wykorzystania nagrań z podsłuchów uzyskanych w trakcie czynności operacyjnych dotyczących sytuacji w których w wyniku kontroli zarządzonej wobec podejrzanego o popełnienie konkretnego przestępstwa uzyskano dowód popełnienia przez niego innego przestępstwa ściganego z urzędu lub przestępstwa skarbowego. Sąd Najwyższy stwierdził, że „użyte w art. 168b k.p.k. sformułowanie innego przestępstwa ściganego z urzędu lub przestępstwa skarbowego innego niż przestępstwo objęte zarządzeniem kontroli operacyjnej obejmuje swoim zakresem wyłącznie te przestępstwa, co do których sąd może wyrazić zgodę na zarządzenie kontroli operacyjnej, w tym te, o których mowa w art. 19 ust. 1 ustawy z dnia 6 kwietnia 1990 r. o Policji (Dz. U. z 2017 r. poz. 2067 t.j. z późn. zm.)”, tym samym Sąd Najwyższy uznał, że wykorzystanie dowodów uzyskanych przy okazji podsłuchów do ścigania innych przestępstw niż te, którymi uzasadniono jego konieczność, nie może być nieograniczona i dotyczyć wszystkich przestępstw ściganych z urzędu.

3.07.2018 – Kaucja gwarancyjna nie stanowi wynagrodzenia wykonawcy robót budowlanych

Sąd Najwyższy wypowiedział się na temat charakteru prawnego roszczenia o zwrot części wynagrodzenia podwykonawcy robót budowlanych zatrzymanych na poczet kaucji gwarancyjnej (najczęściej tytułem zabezpieczenia roszczeń z tytułu udzielonej rękojmi i gwarancji).

W tym zakresie prezentowane były dwa odrębne poglądy: jeden, wedle którego kwota zatrzymanego na kaucję wynagrodzenia w dalszym ciągu jest wynagrodzeniem, tyle tylko, że z odroczonym terminem płatności, oraz drugi, zgodnie z którym jest to odrębne roszczenie z innej podstawy prawnej powstające w miejsce dotychczasowego roszczenia o zapłatę wynagrodzenia. Sąd Najwyższy przychylił się do drugiego z wymienionych poglądów uznając, że ustanowienie w umowie kaucji gwarancyjnej i zatrzymanie części wynagrodzenia na jej poczet powoduje częściowe odnowienie zobowiązania łączącego strony, w efekcie którego częściowo wygasa wierzytelność podwykonawcy o zapłatę wynagrodzenia, a w jej w miejsce pojawia się wierzytelność pieniężna o zwrot kaucji w razie zajścia warunków określonych umową (wyrok Sądu Najwyższego z dnia 7.04.2017 r., sygn. akt V CSK 428/16).

Pogląd wyrażony przez Sąd Najwyższy może mieć istotne znaczenie dla praktyki sporów sądowych o zapłatę z tytułu zwrotu zatrzymanej kaucji gwarancyjnej między firmami wykonującymi roboty budowlane w systemie generalnego wykonawstwa. Uznanie roszczenia o zwrot kaucji gwarancyjnej za nową wierzytelność niestanowiącą roszczenia o zapłatę wynagrodzenia wpływa bowiem na istnienie i zakres solidarnej odpowiedzialności inwestora (jak również generalnego wykonawcy i wykonawcy) za zobowiązania względem podwykonawcy (dalszego podwykonawcy) wynikającą z art. 6471 K.c. Na podstawie powołanego przepisu zawierający umowę z podwykonawcą oraz inwestor i wykonawca ponoszą solidarną odpowiedzialność za zapłatę wynagrodzenia za roboty budowlane wykonane przez podwykonawcę.

Uznanie, że zatrzymanie części wynagrodzenia podwykonawcy na poczet kaucji prowadzi do częściowego wygaśnięcia jego wierzytelności o zapłatę wynagrodzenia i powstania nowego roszczenia o zwrot kaucji na warunkach określonych w umowie oznacza, że druga strona umowy (wykonawca) zobowiązana jest, po upływie terminu określonego w umowie i niewykorzystaniu całej kwoty kaucji, do spełnienia na rzecz podwykonawcy świadczenia pieniężnego już z innej podstawy prawnej. W konsekwencji, skoro roszczenie o zwrot kwot zatrzymanych na poczet kaucji gwarancyjnej utraciło charakter roszczenia o zapłatę wynagrodzenie, za zapłatę kwot potrąconych tytułem kaucji nie ponosi już solidarnej odpowiedzialności inwestor ani generalny wykonawca (odpowiadają oni solidarnie jedynie za zapłatę wynagrodzenia).

Teza i argumentacja Sadu Najwyższego zdążyły już znaleźć odzwierciedlenie w orzecznictwo sądów powszechnych, czego przykładem jest niedawny wyrok Sądu Apelacyjnego w Warszawie z dnia 7.03.2018 r. (sygn. akt VII AGa 151/18) podzielający stanowisko i pogląd Sądu Najwyższego. W obu powołanych sprawach Sąd Najwyższy oraz Sąd Apelacyjny nie uwzględniły roszczeń o zwrot kaucji kierowanych przeciwko inwestorowi na podstawie art. 6471 § 5 K.c.

Uzasadniając powyższy pogląd Sąd Najwyższy zwrócił uwagę, że kwota gwarancji może nigdy nie zostać zwrócona, albowiem nie jest wykluczone, iż zostanie ona w części lub całości zużyta przez uprawnionego na pokrycie jego roszczeń związanych z nienależytym wykonaniem umowy przez wykonawcę. Oznacza to, że po zatrzymaniu części wynagrodzenia jako kaucji gwarancyjnej przestaje ona być odroczonym wynagrodzeniem, zaś o tym, czy zostanie zwrócona, w jakiej części i kiedy, decydują odrębne reguły, mianowicie zapisy umowy ustalające warunki zwrotu kaucji, a nie płatności wynagrodzenia. Innymi słowy decyduje nie to, czy roboty zostały wykonane, ale czy zaszły warunki przewidziane umową o ustanowieniu kaucji, w tym ewentualnego jej zwrotu. Żądanie zwrotu kwot zatrzymanych na kaucję nie jest wiec tożsame z żądaniem zapłaty wynagrodzenia.

7.06.2018 – WKRÓTCE NOWE TERMINY PRZEDAWNIENIA ROSZCZEŃ CYWILNYCH

W poniedziałek 28.05.2018 r. Prezydent RP podpisał istotną nowelizację Kodeksu cywilnego wprowadzającą nowe, krótsze terminy przedawnienia roszczeń.

Zgodnie z dotychczas obowiązującą zasadą unormowaną w art. 118 K.c., jeżeli przepis szczególny nie stanowił inaczej, termin przedawnienia wynosił lat dziesięć, a dla roszczeń o świadczenia okresowe oraz roszczeń związanych z prowadzeniem działalności gospodarczej – trzy lata.  Ogólny, 10-letni termin przedawnienia nie był modyfikowany od czasu uchwalenia Kodeksu cywilnego w 1964 r.

Według przepisów noweli, która wkrótce wejdzie w życie, podstawowy termin przedawnienia roszczeń majątkowych wyniesie sześć lat, a nie jak dotychczas dziesięć. Jednocześnie wprowadzono regułę, iż koniec terminu przedawnienia przypada na ostatni dzień roku kalendarzowego, chyba że termin przedawnienia jest krótszy niż dwa lata.

Skróceniu do 6 lat ulegnie także okres przedawnienia roszczeń stwierdzonych prawomocnym orzeczeniem sądu lub innego organu powołanego do rozpoznawania spraw danego rodzaju albo orzeczeniem sądu polubownego, jak również roszczeń stwierdzonych ugodą zawartą przed sądem albo sądem polubownym albo ugodą zawartą przed mediatorem i zatwierdzoną przez sąd (art. 125 K.c.).

Z punktu widzenia praw konsumentów, w szczególności w kontekście drobnych roszczeń dochodzonych np. przez firmy windykacyjne, kluczową zmianę wprowadza nowo dodany do Kodeksu cywilnego przepis art. 117 § 21, zgodnie z którym po upływie terminu przedawnienia nie można domagać się zaspokojenia roszczenia przysługującego przeciw konsumentowi. W praktyce oznacza to, że w takim przypadku sąd będzie zobligowany do zbadania z urzędu, czy okres przedawnienia roszczenia dochodzonego w sprawie przeciwko konsumentowi już minął nie czekając na ewentualny zarzut przedawnienia podniesiony przez stronę pozwaną. Istotnie wzmacnia to pozycję i ochronę konsumentów, którzy często nie mają świadomości przedawnienia skierowanych przeciwko nim roszczeń oraz konieczności podniesienia w toku procesu sądowego stosownego zarzutu z tym związanego. Kolejny nowy przepis dodany do Kodeksu cywilny (art. 1171 K.c.) wprowadza zarazem rozwiązanie, zgodnie z którym w wyjątkowych przypadkach sąd będzie mógł, po rozważeniu interesów stron, nie uwzględnić upływu terminu przedawnienia roszczenia przysługującego przeciwko konsumentowi, jeżeli wymagają tego względy słuszności.

W zakresie przepisu przejściowego ustawa przewiduje, iż do roszczeń powstałych przed dniem wejścia w życie obecnie uchwalonej ustawy i w tym dniu jeszcze nieprzedawnionych stosuje się od dnia wejścia w życie przyjętej ustawy przepisy o przedawnieniu określone w obecnym brzmieniu.

Ponadto ustawa przewiduje, iż jeżeli nowy termin przedawnienia jest krótszy niż według przepisów dotychczasowych, bieg terminu przedawnienia rozpocznie się z dniem wejścia w życie ustawy. Jeżeli jednak przedawnienie, którego bieg terminu rozpoczął się przed dniem wejścia w życie niniejszej ustawy, nastąpiłoby przy uwzględnieniu dotychczasowego terminu przedawnienia wcześniej, to przedawnienie nastąpi z upływem tego wcześniejszego terminu.

Do przysługujących konsumentom roszczeń powstałych przed dniem wejścia w życie ustawy nowelizującej i w tym dniu jeszcze nieprzedawnionych, których terminy przedawnienia są określone w art. 118 i art. 125 § 1 K.c., znajdą zastosowanie dotychczasowe przepisy o terminach przedawnienia. Natomiast jeżeli konsument nie podniesie do dnia wejścia w życie ustawy zarzutu przedawnienia w stosunku do roszczenia przedawnionego, z dniem wejścia w życie ustawy sąd z urzędu uwzględni przedawnienie.

Dla praktyki postępowań sądowych istotną zmianą jest nowa regulacja wprowadzona do Kodeksu postępowania cywilnego, skorelowana z powyższymi rozwiązaniami dotyczącymi okresów przedawnianie, zgodnie z którą obligatoryjnym elementem pozwu stanie się oznaczenie daty wymagalności roszczenia w sprawach o zasądzenie roszczenia.

Inne zmiany wprowadzone przez omawianą nowelę to m.in. modyfikacja przepisu art. 568 § 2 K.c., zgodnie z którą w przypadku sprzedaży konsumenckiej używanych rzeczy ruchomych roczny termin przedawnienia roszczeń z rękojmi nie może zakończyć się przed upływem dwóch lat od dnia wydania rzeczy.

Wprowadzono również przepisy wzmacniające ochronę dłużnika w toku postępowania egzekucyjnego. Mianowicie bank po otrzymaniu zawiadomienia komornika o zajęciu rachunku bankowego wprawdzie zablokuje środki na rachunku, natomiast nie będzie zobowiązany do bezzwłocznego przekazania tych środków na pokrycie egzekwowanej należności. Bank będzie to musiał uczynić po upływie siedmiu dni od dnia doręczenia zawiadomienia o zajęciu. Okres ten ma gwarantować dłużnikowi możliwość podjęcia niezbędnych działań prawnych w celu obrony przed egzekucją jeszcze przed otrzymaniem przez komornika środków pieniężnych zablokowanych przez bank.

Ustawa wchodzi w życie po upływie 30 dni od dnia ogłoszenia.

25.05.2018 – RODO – ZMIANY W ZAKRESIE OCHRONY DANYCH OSOBOWYCH

Od dnia 25.05.2018 r. obowiązuje Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2016/679 z dnia 27.04.2016 r. w sprawie ochrony osób fizycznych w związku z przetwarzaniem danych osobowych i w sprawie swobodnego przepływu takich danych oraz uchylenia dyrektywy 95/46/WE („RODO”).

RODO w istotny sposób zmienia zasady przetwarzania, wykorzystywania i przechowywania danych osobowych w firmach oraz organach administracji publicznej. Przewiduje ono wiele nowych rozwiązań zmierzających do zwiększenia poziomu ochrony danych osobowych, w tym dodatkowe obowiązki dla podmiotów przetwarzających dane oraz kary finansowe za brak wdrożenia i nieprzestrzeganie nowy przepisów.

Zgodnie z przepisami RODO za naruszenie przepisów o ochronie danych osobowych odpowiadać będzie administrator danych lub podmiot przetwarzający (jednostka przetwarzająca dane osobowe w imieniu administratora). Wskazane powyżej podmioty będą ponosiły odpowiedzialność zarówno przed urzędem kontroli, jak i  przed sądem cywilnym, czy karnym. Odpowiedzialność będzie bezpośrednia i powołanie inspektora ochrony danych osobowych nie będzie zwalniało z tej odpowiedzialności.

RODO przyznaje ponadto osobom fizycznym, których dane osobowe będą przetwarzane nowe uprawnienia, w tym m.in. „prawo do bycia zapomnianym” (skierowane do obywateli, którzy życzą sobie, by ich dane osobowe zostały usunięte), uprawnienie do żądania przeniesienia danych, jak również rozszerzone prawo sprzeciwu wobec przetwarzania ich danych, w tym prawo do zakazania marketingu bezpośredniego z wykorzystaniem danych osobowych.

Obowiązkiem niektórych firm zarówno kontrolujących, jak i przetwarzających dane, będzie wyznaczenie Inspektora Ochrony Danych Osobowych, który zastąpi Administratora Bezpieczeństwem Informacji. Do zadań Inspektora Ochrony Danych Osobowych będzie należało m.in. informowanie administratora, podmiotu przetwarzającego oraz pracowników, którzy przetwarzają dane o obowiązkach wynikających z RODO, monitorowanie przestrzegania rozporządzenia oraz współpraca z organem nadzorczym.

Przepisami RODO zostają wprowadzone również nowe lub uzupełnione zasady uzyskiwania ważnych i weryfikowalnych zgód na przetwarzanie danych osobowych od osób, których dane dotyczą, jak również liczne dodatkowe informacje, które muszą być podane przez administratora podczas pozyskiwania danych osobowych, tj. m.in. w zakresie podstawy prawnej przetwarzania danych, możliwości wniesienia skargi do organu nadzoru, czy prawie cofnięcia zgody na przetwarzanie danych.

Po wejściu w życie RODO znika także obowiązek rejestrowania zbiorów danych osobowych, który zostanie zastąpiony obowiązkiem prowadzenia rejestru czynności przetwarzania.

Należy pamiętać, że przepisy RODO przewidują wysokie kary finansowe za brak wdrożenia i przestrzegania nowych przepisów w zakresie ochrony danych osobowych (od 10 do 20 mln euro lub od 2% do 4%  wartości rocznego światowego obrotu przedsiębiorstwa z poprzedniego roku obrotowego).

Nasza Kancelaria świadczy pomoc prawną w zakresie wprowadzenia zmian wymaganych przepisami RODO.

 

1.01.2018 – ZMIANY WARUNKÓW TECHNICZNYCH W BUDOWNICTWIE

W dniu 1.01.2018 r. weszło w życie rozporządzenie Ministra Infrastruktury i Budownictwa z dnia 14.11.2017 r. zmieniające rozporządzenie w sprawie warunków technicznych, jakim powinny odpowiadać budynki i ich usytuowanie.

Zmianie ulegają m.in. następujące zasady dotyczące sytuowania budynków na działce oraz parametrów technicznych lokali:

  •  budynek zlokalizowany na granicy działki może przylegać do ściany budynku istniejącego na sąsiedniej działce, jeżeli jego wysokość będzie zgodna z obowiązującym na danym terenie planem miejscowym lub decyzją o warunkach zabudowy i zagospodarowania terenu; budowa taka od 1.01.2018 r. dotyczy każdego rodzaju zabudowy, a nie jedynie zabudowy jednorodzinnej, jak to miało miejsce dotychczas;
  • dozwolone staje się sytuowanie budynków w odległości 4 m od granicy lasu w przypadku, gdy granica lasu będzie usytuowana na sąsiedniej działce; bezpośrednio przy granicy lasu – gdy granica lasu znajduje się na działce, na której będzie realizowana inwestycja;
  • lokal mieszkalny powinien mieć powierzchnię użytkową nie mniejszą niż 25 m2; uchylono przepisy regulujące kwestię szerokości w świetle ścian pomieszczeń oraz powierzchni co najmniej jednego pokoju w lokalu;
  • uchylono przepis nakazujący projektowanie miejsca przeznaczonego na pralkę w łazience.

 

1.01.2018 – wszystkiego dobrego w Nowym Roku 2018 !

Życzymy wszystkim naszym obecnym i przyszłym Klientom wszystkiego dobrego w Nowym Roku 2018 !

1.06.2017 – NOWELIZACJA KODEKSU POSTĘPOWANIA CYWILNEGO W ZAKRESIE DOCHODZENIA I ZABEZPIECZENIA ROSZCZEŃ

W dniu 1 czerwca 2017 r. weszła w życie nowelizacja Kodeksu postępowania cywilnego w zakresie przepisów regulujących postępowanie uproszczone oraz zabezpieczające.

Zmianie uległ zakres stosowania przepisów o postępowaniu uproszczonym. Aktualnie w postępowaniu tym rozpatrywane będą spory o roszczenia wynikające z umów, jeżeli wartość przedmiotu sporu nie przekracza dwudziestu tysięcy złotych, a w sprawach o roszczenia wynikające z rękojmi, gwarancji jakości lub niezgodności rzeczy sprzedanej konsumentowi z umową, jeżeli wartość przedmiotu umowy nie przekracza tej kwoty. Dotychczas postępowanie uproszczone było prowadzone w sprawach o roszczenia nie przekraczające kwoty dziesięciu tysięcy złotych.

Istotne zmiany wprowadzono również w zakresie postępowania zabezpieczającego.

Wydłużony został, z jednego do dwóch miesięcy, termin po upływie którego nastąpi upadek zabezpieczenia roszczeń pieniężnych i niepieniężnych po prawomocnym zakończeniu postępowania, co ma zapobiegać przypadkom upadku zabezpieczenia z urzędu jeszcze przed wszczęciem postępowania egzekucyjnego.

Z urzędu mają być również przesyłane do sądu wieczystoksięgowego postanowienia o udzieleniu zabezpieczenia ustanawiające zakaz zbywania lub obciążania nieruchomości albo spółdzielczego własnościowego prawa do lokalu, w oparciu o które sąd wieczystoksięgowy z urzędu dokona wpisu ostrzeżenia w księdze wieczystej. Przed nowelizacją wpis ostrzeżenia dokonywany był na wniosek uprawnionego, co znacznie wydłużało czas niezbędny do dokonania wpisu. Czynności prawne dokonane wbrew ustanowionym zakazom będą nieważne z mocy prawa.

Wzmocniona została również pozycja wierzyciela, który uzyskał zabezpieczenie roszczenia w formie zakazu zbywania lub obciążania nieruchomości, która nie ma urządzonej księgi wieczystej lub której księga wieczysta zaginęła lub uległa zniszczeniu. Czynność prawna dokonana wbrew ww. zakazowi będzie również bezwzględnie nieważna.

Wprowadzone zmiany mają na celu ułatwienie dochodzenia wierzytelności oraz wzmocnienie ochrony wierzycieli.

1.06.2017 – wejście w życie istotnej nowelizacji Kodeksu postępowania administracyjnego

Z początkiem czerwca weszła w życie obszerna nowelizacja przepisów Kodeksu postepowania administracyjnego. Podstawowym celem nowelizacji jest usprawnienie i przyśpieszenie postępowania przed organami administracji, doprecyzowanie zapisów regulujących zasady postępowania, a także mocniejsze włączenie stron do udziału w procesie poprzedzającym wydanie rozstrzygnięcia.

Nowelizacja wprowadza nowe elementy postępowania, takie jak postępowanie mediacyjne, milczące załatwienie sprawy, postępowanie uproszczone. Pojawiły się również przepisy ujednolicające zasady nakładania administracyjnych kar pieniężnych i udzielania ulg.

OD STYCZNIA 2017 ROKU OBOWIĄZUJĄ ZMIANY W PRAWIE PRACY

Z dniem 1 stycznia 2017 r. zmianie uległa część przepisów prawa pracy, uchwalonych ustawą o zmianie niektórych ustaw w celu poprawy otoczenia prawnego przedsiębiorców z dnia 16 grudnia 2016 r. (tzw. Pakiet „100 zmian dla firm”).

Istotną zmianą z punktu widzenia tak pracowników jak i pracodawców jest zmiana art. 264 k.p. polegająca na wydłużeniu i ujednoliceniu terminów do złożenia przez pracownika odwołania od wypowiedzenia umowy o pracę, żądania przywrócenia do pracy lub odszkodowania oraz żądania nawiązania stosunku pracy, które po nowelizacji wynoszą 21 dni (do tej pory terminy te wynosiły odpowiednio 7 dni w odniesieniu do wypowiedzenia oraz 14 dni w odniesieniu do żądania przywrócenia do pracy lub odszkodowania oraz żądania nawiązania stosunku pracy).

Kolejną istotną dla pracodawców zmianą jest podniesienie limitu zatrudnienia, wprowadzającego obowiązek ustalenia regulaminu wynagradzania, regulaminu pracy oraz utworzenia Zakładowego Funduszu Świadczeń Socjalnych, który po nowelizacji wynosi 50 pracowników.

Pracodawca zatrudniający co najmniej 20 a mniej niż 50 pracowników będzie zobowiązany do ustalenia warunków wynagradzania w regulaminie wynagradzania, wprowadzenia regulaminu pracy oraz utworzenia Zakładowego Funduszu Świadczeń Socjalnych, jeżeli z takim wnioskiem wystąpi zakładowa organizacja związkowa.

Nowelizacja zmienia również zasady dotyczące wydawania świadectw pracy. Zgodnie z nimi, jeśli zatrudnienie nie będzie kontynuowane, tj. jeżeli pracodawca nie zamierza zawrzeć z pracownikiem kolejnej umowy w ciągu 7 dni od rozwiązania poprzedniej, to zobowiązany jest do wydania świadectwa pracy niezwłocznie. Natomiast w przypadku kontynuacji zatrudnienia, pracodawca będzie zobowiązany wydać pracownikowi świadectwo pracy wyłącznie na jego wniosek (złożony w formie pisemnej lub elektronicznej).

OD WRZEŚNIA 2016 OBOWIĄZUJĄ ZMIANY KODEKSU CYWILNEGO ORAZ PROCEDURY CYWILNEJ

W dniu 8.09.2016 r. weszły w życie istotne zmiany Kodeksu cywilnego oraz Kodeksu postępowania cywilnego mające na celu m.in. dalszą informatyzację postępowania cywilnego, przyśpieszenie postępowania oraz uproszczenie niektórych czynności dokonywanych przez strony w postępowaniu sądowym.

Nowe przepisy umożliwiają stronom m.in. wnoszenie oraz doręczanie pism procesowych za pośrednictwem systemu teleinformatycznego w każdej sprawie, a nie jak dotąd, wyłącznie w elektronicznym postępowaniu upominawczym (tzw. Elektroniczne Biuro Podawcze).

Znowelizowane przepisy przewidują również możliwość wzywania na rozprawę stron, świadków i biegłych z pominięciem tradycyjnych sposobów doręczeń (np. telefonicznie, za pośrednictwem poczty elektronicznej), jeżeli sąd uzna to za niezbędne dla przyśpieszenia rozpoznania sprawy.

Kolejną zmianą, która ma na celu przyśpieszenie i usprawnienie postępowania jest zmiana w zakresie instytucji wyłączenia sędziego. Po wejściu w życie nowelizacji sędzia, wobec którego złożono wniosek o wyłączenie, może dalej prowadzić postępowanie (podejmować czynności), z wyjątkiem wydania orzeczenia albo zarządzenia kończącego postępowanie w sprawie. Złożenie wniosku o wyłączenie sędziego nie będzie zatem, jak dotąd, tamowało postępowania.

W zakresie postępowania egzekucyjnego istotną nowością mającą na celu usprawnienie egzekucji jest wprowadzanie możliwości zajęcia przez komornika rachunku bankowego za pośrednictwem systemu teleinformatycznego.

Natomiast nowelizacja Kodeksu cywilnego wprowadziła do systemu prawnego dwie nowe szczególne formy czynności prawnej: dokumentową oraz elektroniczną.

Do zachowania formy dokumentowej czynności prawnej wystarczy złożenie oświadczenia woli w postaci dokumentu, w sposób umożliwiający ustalenie osoby składającej oświadczenie. Dokumentem natomiast jest nośnik informacji umożliwiający zapoznanie się z jego treścią. Natomiast do zachowania elektronicznej formy czynności prawnej wystarcza złożenie oświadczenia woli w postaci elektronicznej i opatrzenie go bezpiecznym podpisem elektronicznym weryfikowanym przy pomocy ważnego kwalifikowanego certyfikatu. Oświadczenie woli złożone w formie elektronicznej jest równoważne z oświadczeniem woli złożonym w formie pisemnej, chyba że ustawa lub czynność prawna zastrzega inaczej.

Wprowadzenie do Kodeksu cywilnego nowych form czynności prawnych prowadzi do stworzenia prawnych ram funkcjonowania form, które obecnie są już w obrocie powszechnie stosowane (np. wiadomości e-mail, SMS).

Nowe przepisy obowiązują od 8.09.2016 r., natomiast przewidywany czas na wdrożenie elektronicznego postępowania cywilnego ma wynieść 3 lata od wejścia w życie ustawy nowelizującej, czyli do września 2019 r.

14.09.2016 – ZMIANY W PRAWIE PRACY.

W dniu 1.09.2016 r. weszła w życie ustawa z dnia 13.05.2016 r. o zmianie ustawy – Kodeks pracy (Dz.U. 2016 poz. 910). Zgodnie z nowymi przepisami pracodawca powinien zawrzeć na piśmie umowę z pracownikiem przed dopuszczeniem pracownika do pracy a w przypadku gdy umowa nie została zawarta z zachowaniem formy pisemnej pracodawca zobowiązany jest potwierdzić pracownikowi na piśmie ustalenia dotyczące stron umowy, rodzaju umowy oraz warunków umowy przed dopuszczeniem pracownika do czynności będących przedmiotem pracy. Ponadto, przed dopuszczeniem pracownika do pracy, pracodawca zobowiązany jest zapoznać pracownika z regulaminem pracy. W przypadku pracowników młodocianych nowelizacja nakłada na pracodawcę dodatkowy obowiązek zapoznania młodocianego pracownika, przed dopuszczeniem go do pracy, z wykazem prac lekkich, które może wykonywać.

Pracodawca, który nie potwierdza pracownikowi na piśmie zawartej z pracownikiem umowy o pracę przed dopuszczeniem go do pracy, popełnia wykroczenie przeciwko prawom pracownika (art. 281 pkt 2 k.p.) narażając się na grzywnę w wysokości od 1.000 zł do 30.000 zł.

 

16.08.2016 – PREZYDENT RP PODPISAŁ TZW. MAŁĄ USTAWĘ REPRYWATYZACYJNĄ

W związku z ogłoszeniem w dniu 16.08.2016 r. wyroku Trybunału Konstytucyjnego dotyczącego zakwestionowanej w trybie kontroli prewencyjnej ustawy z dnia 25.06.2015 r. o zmianie ustawy o gospodarce nieruchomościami oraz ustawy – Kodeks rodzinny i opiekuńczy (tzw. mała ustawa reprywatyzacyjna), w którym Trybunał stwierdził zgodność zakwestionowanych przepisów z Konstytucją RP, Prezydent RP podpisał ww. ustawę. Regulacja jest próbą uporządkowania wieloletnich problemów i sporów prawnych dotyczących stołecznych gruntów. Jej celem jest likwidacja patologii związanych z tzw. handlem roszczeniami.

Jednym z głównych założeń ustawy jest ukrócenie działalności kuratorów występujących w imieniu byłych właścicieli. Ustawą wprowadzono bowiem zakaz ustanawiania kuratora dla ochrony praw osoby, jeżeli istnieją przesłanki uznania jej za zmarłą. Ustawa wprowadziła także szeroki katalog sytuacji, w których możliwa będzie odmowa ustanowienia prawa użytkowania wieczystego na rzecz byłego właściciela gruntu. Ponadto zgodnie z ustawą w przypadku sprzedaży praw i roszczeń określonych w tzw. dekrecie Bieruta lub prawa użytkowania wieczystego ustanowionego na skutek realizacji ww. roszczeń, Skarbowi Państwa lub m.st. Warszawie przysługiwać będzie prawo ich pierwokupu. Dodatkowym ograniczeniem tzw. handlu roszczeniami ma być wymóg zawarcia umowy przeniesienia ww. praw i roszczeń w formie aktu notarialnego.

8.09.2016 r. – URUCHOMIENIE JEDNOLITEGO REJESTRU SPADKOWEGO

W dniu 8.09.2016 r. wchodzi w życie ustawa z dnia 10.07.2015 r. o zmianie ustawy – Kodeks cywilny, ustawy – kodeks postępowania cywilnego oraz niektórych innych ustaw (Dz. U. 2015 poz. 1311) powołująca do życia jednolity Rejestr Spadkowy.

Rejestr będzie prowadzony przez Krajową Radę Notarialną w systemie teleinformatycznym. Będą w nim gromadzone dane dotyczące postanowień sądów o stwierdzeniu nabycia spadku, postanowień uchylających lub zmieniających postanowienia o stwierdzeniu nabycia spadku oraz sporządzanych przez notariuszy aktów poświadczenia dziedziczenia, jak również informacje dotyczące europejskiego poświadczenia spadkowego. Wpisy do Rejestru będą dokonywane przez notariusza lub sąd.

Wprowadzenie jednolitego Rejestru Spadkowego ma na celu przyśpieszenie i ułatwienie postępowania spadkowego poprzez umożliwienie sądom i notariuszom weryfikację, czy w stosunku do danej osoby zostały już wydane dokumenty spadkowe. To z kolei pozwoli zapobiec przypadkom kilkukrotnego stwierdzania praw do spadku po tej samej osobie.

20.05.2016 r. – zmiany przepisów o stowarzyszeniach

Zmiany w ustawie z dnia 7.04.1989 r. Prawo o stowarzyszeniach mają na celu ułatwienie ich zakładania oraz spopularyzowanie tej formy reprezentowania obywateli przed organami władzy publicznej. Nowelizacja przepisów m.in. obniża minimalną liczbę osób (7) niezbędnych do założenia stowarzyszenia, doprecyzowuje przepisy w zakresie powoływania władz stowarzyszenia oraz odpłatnego pełnienia w nich funkcji przez członków stowarzyszenia. Dookreślono również przesłanki nadzoru oraz uprawnienia organu nadzorującego wobec stowarzyszenia.

25.04.2016 – 10 lat naszej Kancelarii w Pruszkowie !

W kwietniu 2016 roku minęło 10 lat od czasu rozpoczęcia działalności przez naszą Kancelarię w Pruszkowie. Z tej okazji dziękujemy wszystkim naszym dotychczasowym Klientom za zaufanie jakim nas obdarzyli powierzając nam swoje sprawy. Liczymy na dalsze lata owocnej współpracy w zakresie świadczonej pomocy prawnej.

Zespół Kancelarii.

15.04.2016 – WESZŁA W ŻYCIE KOLEJNA NOWELIZACJA KODEKSU POSTĘPOWANIA KARNEGO

Nowe przepisy oznaczają rezygnację z obowiązującego od 1 lipca 2015 r. modelu postępowania karnego opartego na zasadzie kontradyktoryjności i powrót do poprzednio obowiązujących reguł procesu karnego. Najważniejsze zmiany obejmują: przywrócenie priorytetu zasady prawdy materialnej, przywrócenie pełnej inicjatywy dowodowej sądu, usunięcie zakazu dowodowego dotyczącego tzw. owoców zatrutego drzewa.

Ponadto do K.p.k. wprowadzono nowy rodzaj nadzwyczajnego środka odwoławczego, tj. skargę na wyrok sądu odwoławczego. Skarga – rozpoznawana przez Sąd Najwyższy – przysługiwać będzie od wyroku sądu odwoławczego uchylającego wyrok sądu pierwszej instancji i przekazującego sprawę do ponownego rozpoznania.

25.03.2016 – szykuje się rewolucja w obrocie gruntami rolnymi

W komisji sejmowej trwają obecnie prace nad przygotowanym przez Ministra Rolnictwa i Rozwoju Wsi projektem ustawy o wstrzymaniu sprzedaży nieruchomości Zasobu Własności Rolnej Skarbu Państwa oraz o zmianie niektórych ustaw. Choć ostateczny kształt i treść ustawy nie są jeszcze znane, niemniej projektowane zmiany mogą oznaczać rewolucję w obrocie gruntami rolnymi.

Wśród szeregu proponowanych zmian prawnych warto zwrócić uwagę na jedno z założeń projektu wprowadzające rozwiązanie, zgodnie z którym nieruchomość rolna będzie mogła być nabyta co do zasady wyłącznie przez rolnika indywidualnego, tj. osobę fizyczną będącą właścicielem, użytkownikiem wieczystym, samoistnym posiadaczem lub dzierżawcą nieruchomości rolnych, których łączna powierzchnia użytków rolnych nie przekracza 300 ha, posiadającą kwalifikacje rolnicze, która ponadto co najmniej od 5 lat zamieszkuje w gminie, na obszarze której jest położona jedna z nieruchomości rolnych wchodzących w skład gospodarstwa rolnego i która osobiście prowadzi to gospodarstwo przez ten okres.

Projekt przewiduje odstępstwa od powyższej zasady, m.in. dopuszcza nabycie nieruchomości rolnej przez osobę niebędącą rolnikiem indywidualnym w przypadku osoby bliskiej zbywcy, nabycia w drodze dziedziczenia oraz zapisu windykacyjnego.

Co więcej, zgodnie z projektem nabywca nieruchomości rolnej byłby zobowiązany prowadzić gospodarstwo rolne, w skład którego weszła nabyta nieruchomość rolna, przez okres co najmniej 10 lat od dnia nabycia tej nieruchomości, a w przypadku osoby fizycznej prowadzić to gospodarstwo osobiście, a ponadto – w określonych w ustawie przypadkach – zamieszkiwać w okresie 5 lat od dnia nabycia nieruchomości na terenie gminy, na obszarze której położona jest jedna z nieruchomości rolnych, która wejdzie w skład tworzonego tzw. „gospodarstwa rodzinnego”. Niespełnienie któregoś z tych wymogów rodzić ma po stronie Agencji Nieruchomości Rolnych roszczenie o nabycie tej nieruchomości za zapłatą jej wartości rynkowej.

6-7.01.2016 – większa ochrona lokatorów

w dniu 6.01.2016 r. weszła w życie ustawa z dnia 16.12.2015 r. o zmianie ustawy o ochronie praw lokatorów, mieszkaniowym zasobie gminy i o zmianie Kodeksu cywilnego (Dz. U. z 2016 r. poz. 8).

Ustawa wydłuża z 31.12.2015 r. do 31.12.2017 r. ochronę lokatorów budynków przeznaczonych do rozbiórki lub remontu. Osoby mieszkające w budynkach, które muszą je opuścić, otrzymają od gminy lokale zastępcze. Gmina pokryje też koszty przeprowadzki.

Natomiast w dniu 7.01.2016 r. wchodzi w życie nowelizacja prawa karnego i budowlanego wprowadzająca rozwiązania, które mają lepiej chronić lokatorów nękanych przez właścicieli kamienic. W kodeksie karnym został wprowadzony nowy typ przestępstwa ściganego na wniosek pokrzywdzonego polegający na stosowaniu wobec kogoś innej przemocy niż bezpośrednia w sposób uporczywy lub „istotnie utrudniający innej osobie korzystanie z zajmowanego lokalu mieszkalnego”. Za to przestępstwo grozi kara pozbawienia wolności do 3 lat . Do Prawa budowlanego dodano m.in. przepis, zgodnie z którym budynki powinny być w czasie ich użytkowania poddawane kontroli w przypadku zgłoszenia przez lokatorów dokonania nieuzasadnionych względami technicznymi lub użytkowymi ingerencji lub naruszeń, takich jak odcięcie instalacji dostarczających media, zablokowanie przewodów wentylacyjnych, etc. W razie stwierdzenia przez nadzór budowlany naruszeń, których charakter uniemożliwia lub znacznie utrudnia użytkowanie w celach mieszkalnych, organ  nakazuje przywrócenie stanu poprzedniego. Decyzja ta podlega natychmiastowemu wykonaniu. Osoba, która nie zastosuje się do decyzji nadzoru będzie mogła zostać ukarana mandatem w wysokości do 2 tys. zł.

18.10.2015 – WESZŁY W ŻYCIE PRZEPISY WPROWADZAJĄCE WAŻNE ZMIANY W PRAWIE SPADKOWYM

W dniu 18.10.2015 r. weszła w życie ustawa z dnia 20.03.2015 r. o zmianie ustawy – Kodeks cywilny oraz niektórych innych ustaw. Wprowadzone zmiany mają na celu zwiększenie ochrony spadkobierców w zakresie odpowiedzialności za długi spadkowe. Zgodnie z nowelizacją, jeżeli spadkobierca nie złoży w terminie oświadczenia o sposobie objęcia spadku, będzie to jednoznaczne z przyjęciem go z dobrodziejstwem inwentarza. Oznacza to, że odpowiedzialność za długi spadkowe będzie ograniczona tylko do wysokości przejętego majątku. Dotychczas brak stosownego oświadczenia spadkobiercy oznaczał domniemanie przyjęcia przez spadkobiercę spadku wprost, a więc bez ograniczenia odpowiedzialności za długi. Wprowadzone przepisy wprowadzają także instytucję prywatnego wykazu inwentarza.

1.09.2015 – OPIEKA NAD DZIECKIEM PO ROZWODZIE. NOWELIZACJA KODEKSU RODZINNEGO I OPIEKUŃCZEGO.

W dniu 29.08.2015 r. weszła w życie nowelizacja Kodeksu rodzinnego i opiekuńczego dokonująca zmiany przepisów dotyczących sposobu wykonywania władzy rodzicielskiej i utrzymywania kontaktów z dzieckiem, którego rodzice się rozwiedli lub żyją w rozłączeniu (art. 58 i 107 K.r.o.). Dotychczas obowiązujące przepisy przewidywały, że w przypadku braku porozumienia małżonków o sposobie wykonywania władzy rodzicielskiej i utrzymywania kontaktów z dzieckiem po rozwodzie sąd był zmuszony do ograniczenia władzy rodzicielskiej jednemu z rodziców. Po wejściu w życie nowych przepisów, nawet jeśli rodzice nie osiągną porozumienia w sprawie kontaktów z dzieckiem, sąd nie będzie musiał ograniczać władzy rodzicielskiej jednemu z nich. Tylko w przypadku, gdy wymagać będzie tego dobro dziecka, sąd będzie mógł orzec o zawieszeniu, ograniczeniu lub pozbawieniu władzy rodzicielskiej jednego lub obojga rodziców.
Nowelizacja utrzymuje ponadto regułę, zgodnie z którą w pierwszej kolejności o sposobie wykonywania władzy rodzicielskiej i utrzymywaniu kontaktów z dzieckiem po rozwodzie powinni decydować sami rodzice w drodze porozumienia, precyzując jedynie formę tego porozumienia, które obecnie musi zostać zawarte na piśmie.
Zniesiono również obowiązek rozstrzygania o utrzymywaniu kontaktów z dzieckiem po rozwodzie. Na zgodny wniosek stron, sąd pozostawi rodzicom dziecka swobodę w kształtowaniu tych kontaktów.

26.08.2015 – JEDEN SPADEK – JEDEN SĄD – JEDNO PRAWO – WEJŚCIE W ŻYCIE NOWYCH PRZEPISÓW DOTYCZĄCYCH MIĘDZYNARODOWYCH SPRAW SPADKOWYCH

W dniu 17.08.2015 r. weszły w życie przepisy ułatwiające prowadzenie międzynarodowych postępowań spadkowych. Zaczęły obowiązywać rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 650/2012 z dnia 4.07.2012 r. oraz ustawa z dnia 24.07.2015 r. o zmianie ustawy – Kodeks postępowania cywilnego, ustawy – Prawo o notariacie oraz niektórych innych ustaw, która uzupełnia ww. rozporządzenie w zakresie niezbędnym do jego skutecznego stosowania w Polsce.
Nowe przepisy wprowadziły jednolite w Unii Europejskiej (z wyjątkiem Danii, Irlandii i Wielkiej Brytanii) zasady ustalania jurysdykcji i prawa właściwego w sprawach spadkowych, oparte na zasadzie: jeden spadek – jeden sąd – jedno prawo. Wszystkie kwestie dotyczące całego spadku po danej osobie, tj. wszystkich składników majątkowych, niezależnie od tego, w jakim kraju się one znajdują, mają być rozstrzygane przez sądy tylko jednego państwa, w oparciu o regulacje jednego prawa. W ten sposób uniknie się konieczności prowadzenia postępowań w kilku państwach członkowskich, co pozwoli zaoszczędzić czas i obniży koszty postępowania.
Uproszczone zostało także uznawanie i wykonywanie orzeczeń w sprawach spadkowych wydanych w innych państwach członkowskich Unii Europejskiej. Rozporządzenie nie dokonuje natomiast harmonizacji materialnego prawa spadkowego (obejmującego m.in. zasady dziedziczenia). Kwestie te nadal regulować będą przepisy poszczególnych państw członkowskich.

15.07.2015 – TRYBUNAŁ KONSTYTUCYJNY UZNAŁ ZA NIEKONSTYTUCYJNY PRZEPIS PRAWA O RUCHU DROGOWYM UMOŻLIWIAJĄCY KARANIE KIEROWCÓW ZA WYKROCZENIA ZAREJESTROWANE PRZEZ FOTORADARY

W dniu 14.07.2015 r. Trybunał Konstytucyjny orzekł, że art. 129g ust. 4 ustawy z dnia 20 czerwca 1997 r. – Prawo o ruchu drogowym, stanowiący podstawę do uregulowania w rozporządzeniu materii sposobu, trybu i warunków technicznych udostępniania i usuwania przez Głównego Inspektora Transportu Drogowego (GITD) utrwalonych obrazów i danych, jest niezgodny z art. 51 ust. 5 i art. 92 ust. 1 zdanie pierwsze Konstytucji Rzeczypospolitej Polskiej. Wyrok Trybunału Konstytucyjnego odnosi się do gromadzenia przez GITD danych, których przedmiotem jest ujawnienie naruszenia przepisów prawa o ruchu drogowym polegające na przekroczeniu dopuszczalnej prędkości albo nie stosowanie się do sygnalizacji świetlnej przez kierowców. Powyższe oznacza, że dotychczasowa praktyka GITD nie będzie mogła być stosowana po upływie 9 miesięcy od dnia ogłoszenia wyroku w Dzienniku Ustaw Rzeczypospolitej Polskiej, bowiem na taki okres Trybunał Konstytucyjny odroczył utratę mocy obowiązującej przez zakwestionowany przepis ustawy Prawo o ruchu drogowym.

10.07.2015 – Inwestor nie odpowiada solidarnie wobec podwykonawców po odstąpieniu przez wykonawcę od umowy o roboty budowlane

W dniu 10.07.2015 r. Sad Najwyższy podjął istotną uchwałę dotyczącą solidarnej odpowiedzialności inwestora na podstawie art. 647(1) § 5 K.c. za zobowiązania wobec dalszych podwykonawców robót budowlanych. Sąd Najwyższy wskazał, że w razie odstąpienia przez wykonawcę od umowy o roboty budowlane, zawartej z podwykonawcą, inwestor nie ponosi odpowiedzialności na podstawie art. 647(1) § 5 K.c.

1.07.2015 – zmiana modelu postępowania karnego – wchodzi w życie obszerna nowelizacja kodeksu postępowania karnego

Dotychczasowy model procesu karnego o charakterze inkwizycyjnym zastąpiony został modelem o charakterze kontradyktoryjnym.
Od 1.07.2015 r. to już nie sąd zobowiązany będzie do zbierania dowodów lecz strony – prokurator i oskarżony oraz jego obrońca – zobowiązane będą do dostarczania sądowi dowodów na poparcie swoich stanowisk. W związku ze zmianami od aktywności prokuratora i oskarżonego oraz jego obrońcy zależeć będzie jakie dowody zostaną zgromadzone w toku postępowania sądowego i czy wszystkie istotne dowody zostaną powołane w sprawie a w konsekwencji czy dostarczony sądowi materiał dowodowy pozwoli na wydanie wyroku na korzyść czy niekorzyść oskarżonego.
Konsekwencją zmiany modelu procesu karnego jest również wprowadzenie nowych trybów orzekania poza rozprawą, bez konieczności prowadzenia długotrwałego i żmudnego postępowania dowodowego, poprzez rozszerzenie możliwości konsensualnego zakończenia sprawy w drodze porozumienia prokuratora z oskarżonym, tak w zakresie rozszerzenia katalogu przestępstw których może dotyczyć porozumienie, wydłużenia czasu zawarcia porozumienia jak i większego wpływu stron na wymiar kary poprzez korzystniejsze zasady nadzwyczajnego złagodzenia kary oraz odstąpienia od jej wymierzania.

28.06.2015 – budowa domu jednorodzinnego bez pozwolenia na budowę – wejście w życie ważnych zmian w Prawie budowlanym.

Od 28.06.2015 r. obowiązuje bardzo istotna nowelizacja przepisów Prawa budowlanego. Najważniejsze zmiany to brak konieczności uzyskania decyzji – pozwolenia budowlanego na budowę wolnostojącego domu jednorodzinnego, gdy obszar oddziaływania obiektu ogranicza się do obszaru działek, na której ma być realizowana inwestycja. Po nowelizacji dla budowy budynku, który spełnia powyższe kryteria wystarczające będzie stosowne zgłoszenie inwestycji wraz z wymaganą dokumentacja do organu administracji architektoniczno-budowlanej (starosta).
Zgłoszeniu podlegać będą również m.in. wolno stojące parterowe budynki gospodarcze, w tym garaże, altany oraz przydomowe ganki i oranżerie o powierzchni zabudowy do 35 m2 oraz wiaty do powierzchni zabudowy do 50m2.
Nowe przepisy likwidują też uciążliwy obowiązek uzyskania przez inwestora oświadczeń właściwych podmiotów o zapewnieniu dostaw energii, wody, ciepła i gazu oraz o warunkach przyłączenia do sieci wodociągowych, kanalizacyjnych, cieplnych, gazowych, elektroenergetycznych, telekomunikacyjnych, a także oświadczenia właściwego zarządcy drogi o możliwości dostępu do drogi publicznej – z wyjątkiem dróg wojewódzkich i krajowych. Nowelizacja Prawa budowlanego to z pewnością ułatwienie w prowadzeniu budowy domów jednorodzinnych i niewielkich obiektów budowlanych, natomiast spowoduje ograniczenie kontroli ze strony nadzoru architektonicznego nad prowadzonymi inwestycjami oraz możliwości wcześniejszego zgłoszenia zastrzeżeń przez właścicieli sąsiednich działek. W praktyce o obszarze oddziaływania budynku i spełnieniu kryteriów do zgłoszenia będzie decydował projektant przygotowujący na zlecenie inwestora projekt budowlany.
Nasza Kancelaria udziela porad prawnych związanych z nowelizacją przepisów Prawa budowlanego.

23.06.2015 – nowelizacja Kodeksu postępowania w sprawach o wykroczenia

W Dzienniku Ustaw z 18.06.2015 r. została opublikowana nowelizacja Kodeksu postępowania w sprawach o wykroczenia, która wchodzi w życie z dniem 1.08.2015 r. Nowe przepisy rozszerzają uprawnienia do skorzystania z pomocy obrońcy w sprawach o popełnienie wykroczenia jeszcze na etapie przed złożeniem wniosku o ukaranie, kiedy materiał dowodowy daje podstawy do wszczęcia postępowania wyjaśniającego wobec danej osoby, wobec której istnieje uzasadniona obawa, że zostanie skierowanych wniosek o ukaranie za popełnienie wykroczenia.

8.05.2015 – ORZECZENIE TRYBUNAŁU KONSTYTUCYJNEGO DOTYCZĄCE BANKOWYCH TYTUŁÓW EGZEKUCYJNYCH

W dniu 14.04.2015 r. Trybunał Konstytucyjny orzekł, że art. 96 ust. 1 i art. 97 ust. 1 ustawy z 29.08.1997 r. – Prawo bankowe, a więc przepisy umożliwiające bankom wystawianie bankowego tytułu egzekucyjnego, są niezgodne z art. 32 ust. 1 konstytucji. Orzeczenie Trybunał Konstytucyjnego oznacza, że banki nie będą mogły dochodzić wierzytelności w postępowaniu egzekucyjnym, z pominięciem postępowania sądowego zapewniającego merytoryczne rozpoznanie sprawy przez niezawisły sąd. Z uwagi na koniczność umożliwienia zakończenia spraw w toku oraz w celu umożliwienia ustawodawcy wydania odpowiednich przepisów intertemporalnych, Trybunał Konstytucyjny odroczył utratę mocy zakwestionowanych przepisów do dnia 1.08.2016 r.

28.04.2015 – Prezydent RP podpisał ustawę wprowadzającą istotne zmiany do ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi

Nowelizacja ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi ma na celu uproszczenie oraz usprawnienie postepowań przed sądami administracyjnymi. Jedną z najważniejszych zmian w przepisach jest przyznanie sądom administracyjnym kompetencji merytorycznego orzekania co do istoty sprawy, a po uchyleniu decyzji administracyjnej możliwości wskazania organowi sposobu załatwienia sprawy wraz z zakreśleniem odpowiedniego terminu pod rygorem nałożenia grzywny lub przyznania na rzecz strony odszkodowania. W ocenie Kancelarii wprowadzone zmiany procedury mogą istotnie przyczynić się do przyspieszenia postępowań administracyjnych oraz wpłyną na jakość wydawanych decyzji – m.in. w zakresie postępowań dotyczących inwestycji budowlanych. Zmiany przepisów wejdą w życie po upływie 3 miesięcy od dnia ogłoszenia.

1.04.2015 – PREZYDENT RP PODPISAŁ USTAWĘ WPROWADZAJĄCĄ WAŻNE ZMIANY W PRAWIE SPADKOWYM

Prezydent RP w dniu 1.04.2015 r. podpisał ustawę z dnia 20.03.2015 r. o zmianie ustawy – Kodeks cywilny oraz niektórych innych ustaw. Wprowadzone zmiany mają na celu zwiększenie ochrony spadkobierców w zakresie odpowiedzialności za długi spadkowe. Zgodnie z nowelizacją, jeżeli spadkobierca nie złoży w terminie oświadczenia o sposobie objęcia spadku, będzie to jednoznaczne z przyjęciem go z dobrodziejstwem inwentarza. Oznacza to, że odpowiedzialność za długi spadkowe będzie ograniczona tylko do wysokości przejętego majątku. Dotychczas brak stosownego oświadczenia spadkobiercy oznaczał domniemanie przyjęcia przez spadkobiercę spadku wprost, a więc bez ograniczenia odpowiedzialności za długi.

2.04.2015 – PODPISANIE PRZEZ PREZYDENTA RP USTAWY WPROWADZAJĄCEJ ZMIANY DO KODEKSU KARNEGO ORAZ USTAWY PRAWO O RUCHU DROGOWYM

Prezydent RP w dniu 2.04.2015 r. podpisał ustawę z dnia 20.03.2015 r. o zmianie ustawy – Kodeks karny oraz niektórych innych ustaw. Wprowadzone zmiany mają na celu zaostrzenie sankcji wobec osób prowadzących pojazdy w stanie nietrzeźwości lub pod wpływem środka odurzającego. Ponadto wprowadzono przepisy pozwalające funkcjonariuszom policji na zatrzymanie prawa jazdy kierującemu pojazd, który przekroczy dopuszczalną prędkość o więcej niż 50 km/h w obszarze zabudowanym oraz przewożącemu osoby w liczbie przekraczającej liczbę miejsc określoną w dowodzie rejestracyjnym.

20.03.2015 – uchwalenie przez Sejm RP ustawy krajobrazowej

Sejm RP w dniu 20.03.2015 r. uchwalił ustawę o zmianie niektórych ustaw w związku ze wzmocnieniem ochrony krajobrazu. Wniesiona przez Prezydenta RP tzw. ustawa krajobrazowa ma na celu przede wszystkim  ochronę krajobrazów cennych pod względem kulturowym oraz umożliwić samorządom walkę z samowolą reklamową.

20.03.2015 – nowa strona internetowa Kancelarii

Idziemy z czasem, z postępem, z osiągnięciami. Zapraszamy do zapoznania się nową stroną internetową  Kancelarii, z bardziej kolorową szatą graficzną inspirowaną pracami modernistów z początku ubiegłego wieku. Strona została uzupełniona o podstronę Aktualności, w której będziemy publikować interesujące informacje dotyczące działalności naszej Kancelarii, przepisów prawa oraz bieżącego orzecznictwa. Wdrożenie nowej strony internetowej kończy proces zmian identyfikacji wizualnej naszej Kancelarii.